سلام بر زینب کبری...ولادت عقیله بنی هاشم به همتون مبارک انشاءالله..
کوثر آورده کوثری که مپرس! فاطمه زاده دختری که مپرس!
دختری که به یک کرشمه چنان از علی کرده دلبری که مپرس!
مصطفی ذکر شکر میگوید در شب قدر دیگری که مپرس!
و حسن مژده میدهد به حسین مادر آورده خواهری که مپرس!
آن فروزان ستاره ای که مگو و آن درخشنده اختری که مپرس!
در حیا مثل مریم قرآن در صبوری چو هاجری که مپرس!
در وفا هیچ کس چنان تو نشد مثل زهرای اطهری که مپرس!
آنچنان در حیا و صبر و وفا سروری برتری سری که مپرس!
مثل مادر تو زینت پدری آنقدر شکل حیدری که مپرس!
*****
دختری از تبار خورشید است پدری نور و مادری که مپرس!
دو برادر، که سیدان بهشت.. جد او هم پیمبری که مپرس!
آفتاب و ستاره و مهتاب خاندان مطهری که مپرس!
گریه میکرد و حال میخندد با نگاه برادری که مپرس!
گریه میکرد و حال میخندد
بخدا با تو عهد می بندد...*
* حضرت زینب در نوزادی گریه میکرد و آروم نمیشد تا امام حسین علیه السلام ایشونو توی آغوش گرفت لبخند زد و شروع کرد خندیدن....
دیدید بعضی ها میخواهند غزل بگویند اما یاد بدهکاریها ومشکلات روز مره می افتند
این یک نمونه از اون غزلهاست
خواستم از رخ زیبای تو گویم ای دوست
از قد وقامت رعنای تو گویم ای دوست
خواستم تا که غزل گویم ووصف تو کنم
یا که ازحسن تماشای تو گویم ای دوست
لیک طبع غزل و قسط عقب مانده کجا
پس چه بهتر که سودای تو گویم ای دوست
قند امروز گران تر شده از لعل شما
تا کی از کتری و از چای توگویم ای دوست
قد سرو تو کمی شیب ملایم دارد
من چه رازی زمعمای تو گویم ای دوست
نرخ سبزی شده چون قیمت الماس اینک
ازتره یاکه زنعنای تو گویم ای دوست
هسته ی خال تو امروز چه صلح آمیز است
از غنی سازی وامضای تو گویم ای دوست
دل دیوانه یکی مبلغ یارانه یکی
باز از نان ونواهای تو گویم ای دوست
با چنین وضع چه گویم که غزل خوش باشد
یا که از مسکن واز جای تو گویم ای دوست
غزلی گفتم وشد شله قلمکار آخر
پس بخوان تا که ز آوای تو گویم ای دوست
شعر خوبست که عیسی نفسی یار شود
تا زانفاس مسیحای تو گویم ای دوست
شعرازفرهنگی بسیجی عبدالحمید روحانی
عضو شوید
عضویت سریع
منوی کاربری
آمار مطالب
آمار بازدید
