اَللّهُمَّ اَهْلَ الْکِبْرِیاَّءِ وَالْعَظَمَةِ وَاَهْلَ الْجُودِ وَالْجَبَرُوتِ وَاَهْلَ الْعَفْوِ

خدایا، ای اهل بزرگی و عظمت و ای شایسته بخشش و قدرت و سلطنت و ای شایسته عفو

وَالرَّحْمَةِ وَاَهْلَ التَّقْوی وَالْمَغْفِرَةِ اَسْئَلُکَ بحقِّ هذَا الْیَومِ الَّذی

و رحمت و ای شایسته تقوی و آمرزش، از تو خواهم به حق این روزی که

جَعَلْتَهُ لِلْمُسْلِمینَ عیداً وَلِمُحَمَّدٍ صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَ الِهِ ذُخْراً [وَشَرَفاً]

قرارش دادی برای مسلمانان عید و برای محمد (صلی الله علیه و آله) ذخیره و شرف

وَ کرامتا وَمَزِیْداً اَنْ تُصَلِّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَاَنْ تُدْخِلَنی فی کُلِّ خَیْرٍ

و فزونی مقام که درود فرستی بر محمد و آل محمد؛ و درآوری مرا در هر خیری که

اَدْخَلْتَ فیهِ مُحَمَّداً وَ الَ مُحَمَّدٍ وَاَنْ تُخْرِجَنی مِنْ کُلِّ سُوَّءٍ اَخْرَجْتَ

درآوردی در آن خیر محمد و آل محمد را؛ و برونم آری از هر بدی و شری که برون آوردی

مِنْهُ مُحَمَّداً وَ الَ مُحَمَّدٍ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلَیْهِمْ اللهم انی اَسْئَلُکَ

از آن محمد و آل محمد را (که درودهای تو بر او و بر ایشان باد) خدایا از تو خواهم

خَیْرَ ما سَئَلَکَ مِنْهُ عِبادُکَ الصّالِحُونَ وَاَعُوذُ بِکَ مِمَّا اسْتَعاذَ مِنْه ُعِبادُکَ الْصّالِحُونَ

بهترین چیزی را که درخواست کردند از تو بندگان شایسته‌ات؛ و پناه برم به تو از آنچه پناه بردند از آن، بندگان شایسته‌ات.

 ***************************************************************************

****************************************************************************

عیدفطراست بیا فطرت خود دریابیم            علت آمدن خلقت خود دریابیم

روزه داران همه شادند دراین عید سعید        پس بیا مزد عبودیت خود دریابیم

روزه آموخت به مادرس تواضع هر روز            تاکه راز دل پرنخوت خود دربیابیم

روزعید است ونمازش چوقیامت باشد           تاکه همدل همه جمعیت خود دریابیم

روزه خواران همه در حسرت ودراندوهند          همه گویندکه مامحنت خود دریابیم

عیدیعنی همه برفطرت خودبرگردیم              رازمهمان شدن ودعوت خوددریابیم

بشناسیم دونعمت که چنین مجهولند            هم سلامت همی امنیت خود دریابیم

یارب ازلطف رسان روز ظهور مهدی               تاکه هم شوکت وهم صولت خوددریابیم

شعرازعبدالحمید روحانی

*****************************************************************************

****************************************************************************

دردا که ماه رحمتِ حق باز هــم گذشت    با آن که لحظه لحظه او مغتنـــــــم گذشت

درهای مغفــــرت به روی ما گشوده بود     مهمانی خدا به وسعت جود و کرم گذشت

شـــب‌های قـــدر او چقــدر باشکوه بود     ساعات غـــرق عفــو گنه، دم‌به‌دم گذشت

بر خرمن گناه من آتش کشــــید دوست     با آن که دیــــد معصیتـــم از رقــــم گذشت

دســــت مــــرا گرفت خـــدا و نجات داد       وقتی ز پا فتــــادم و آب از ســــرم گذشت

ای دل به هوش باش پس از ماه مغفرت      ماهــــی که می‌زدند گنه را قلــــم گذشت 

 هــــر کس نبُرد بهره از این چشمه زلال      باور کنیــــد زندگــی‌اش در عـــــدم گذشت

 در عیـــد فطر خوان کـرم چیده می‌شود     گــــر ماه رحمت و کــــرم ذوالکــرم گذشت

از اسرائیل، این دشمن اسلام و عرب جانبدارى نکنید، که این افعى افسرده اگردستش برسد بر صغیر و کبیر شما رحم نمى‏کند.
امام خمینی (ره)

درروز جمعه 93/5/3مصادف با 27 رمضان المبارک حضور فرهنگیان بسیجی در مراسم راهپیمایی روز قدس بسیار چشمگیر بود و فرهنگیان این شهرستان همانند تمام مردم شهید پرور شهرستان با شعار های مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل خشم و انزجار خود را از آمریکای جهانخوار و اسرائیل غاصب اعلام داشتند.

ای مسلمان  ندای مسلمین رابشنوید         بانگ هل من ناصر مستضعفین رابشنوید

مردم غزه به خاک وخون خودآغشته اند         آه مظلومیت اسلام ودین رابشنوید

موقع افطارآتش شد غذای کودکان                 زیرآوارستم صوت حزین رابشنوید

هم نوا گردید بامستضعفان در روزقدس           درچنین روزی ندای مومنین رابشنوید

مردم رزمنده وآگاه این دشت کوار                روزقدس آیید تاهل من معین را بشنوید

 شعرازفرهنگی بسیجی عبدالحمید روحانی

مشق عشق این هفته شهید جعفرسرانجام******************

مبادا جای توخالی میان خاطره ها                 همیشه در دل من باد سایه قدمت

 سلام برتو،سلامی به گرمی وجودعاشقت ،به زلایی نگاهت وبه سبزی اندیشه های  آسمانیت ،سلامی به رنگ سرخ راه رفته ات.تومشق عشق راچه خوب به شاگردانت آموختی ،توصدها نکته ی ناگفته را با کردارت تدریس کردی ،تو آموزگار محبت وصفا وایثار بودی. الفبای مردانگی را چه زیبا درتابلو جبهه ها نگاشتی ،بعد ازتو بچه ها بجای "بابا نان داد" دفترخود رابا عبارت"بابا خون داد" آراستند.

ای کاش می توانستم در آسمان مه آلود ذهنم به تمامیت تو برسم،نام تو" جعفرطیار" را در وجودم زنده می کنم . تو صداقت و وفا را کامل کردی ومردانگی وایثار را به سرانجام رساندی . گوش کن شقایق های مزارت زیارت عاشورا می خوانند. می خواهم دعای توسل به گلبرگهایشان بیاموزم تاشاید دعای من همراهشان به آسمان رسد.

راستی تا یادم نرفته تا سپیده چندفرسخ فاصله است؟به اندازه یک آه؟ بوسه یک گلوله؟ به پهنای جاری اشک؟ گفته بودم که فاصله هارابا سوز خود اندازه نگیر.

شهید جعفرسرانجام در 14/8/1335در شیراز متولد شد وپس از اتمام تحصیلات ابتدایی وراهنمایی ،در دبیرستان حاج قوام شیراز در رشته علوم تجربی دیپلم گرفت. وی به عنوان معلم پیمانی در آموزش وپرورش کوار اشتغال داشت تا اینکه در سال 65 به جبهه های نور علیه ظلمت روانه گردید ودر 26/12/1365در سرزمین لاله گون شلمچه به خیل سر باختگان عاشق پیوست و سردر راه هدف باخت .

فرازی از وصیت نامه شهید:

هدف من از جبهه فقط برای رضای خدا بوده وهیچ قصد ونیت دیگری نداشته ام .

محل تحصیل:شیراز-دبیرستان حاج قوام

روح بلندش در ملکوت اعلی شاد باشد.

نام پدر :علی اصغر                                میزان تحصیلات: دیپلم تجربی(معلم پیمانی)

محل دفن:دارالرحمه شیراز                      تاریخ تولد:14/8/1335

محل شهادت:شلمچه                           تاریخ شهادت:26/12/1365

امشب را نخوابیم! آخرین فرصت است!

شب قدر رسید ... وارد هیئت می‌شوم ... طبق روال سال‌های قبل ... همان حسینیه ... همان واعظ ... همان مداح ... خدا را سپاس که توفیق دوباره خواندنش را نصیبم می‌کند.

به کناری می‌روم ... می‌نشینم ... هر کس حال خود را دارد ... آن‌سوتر دختری را می‌بینم که دست در دست مادرش وارد می‌شود ... دیگری همراه خواهرش ... آن یکی طفلی در بغل دارد ... به گوشه‌ای خیره می‌شوم و منتظر می‌مانم تا سخنرانی شروع شود ... چند دقیقه‌ای مانده است ... برای لحظه‌ای به یاد کسانی افتادم که شاید دوست داشتند اکنون همراه من باشند و مناجات بخوانند اما نمی‌توانند. پدر بزرگ‌ها، مادر بزرگ‌ها، پدران، مادران، خواهران، برادران، خاله‌ها، دایی‌ها، عموها، عمه‌ها، دوستان و آشنایانی که سال‌های پیش را با هم به مجالس می‌آمدیم. خاطرات گذشته مثل پرده سینما از مقابل چشمانم عبور می‌کند. به یاد دوستی افتادم که سال پیش با هم شب قدر را در همین مکان سپری کردیم.

دوستی مهربان و بی‌ریا که امشب را به دلیل سانحه‌ای غیر منتظره بر روی تخت بیمارستان سپری می‌کند. به راستی نه من و نه خودش گمان نمی‌کردیم تقدیر امسالش قطع نخاع شدن و بستری گشتن در بیمارستان باشد ... اشک در چشمانم حلقه می‌زند. یاد پدر و مادرم بخیر.

آن سال‌ها مثل همین کودکان دست در دست آنان به هیئت می‌آمدم. وقتی خسته می‌شدم نوازش‌های مادر آرامش‌ بخش جانم بود. وقت سخنرانی چنان با دقت گوش می‌کرد که گویا واعظ تنها برای او سخن می‌گوید. نکات مهم را یادداشت می‌کرد و فردای آن روز با هم مرور می‌کردیم.

یادش بخیر هنگام خواندن جوشن کبیر چنان با سوز دل خدا را می‌خواند گو اینکه دیگر باری وجود ندارد. و اکنون دیگر نیست تا صدای الهی العفو گفتن‌هایش بند دلم را پاره کند ... روحت شاد مادرم ... روحت شاد پدرم ... نیت می‌کنم امشب را به نیت آنانی احیا بدارم که دوست داشتند اکنون در کنارم باشند. خدایا از ما قبول فرما.

برای لحظه‌ای به خود می‌آیم ... اگر این شب قدر آخرم باشد چه کنم؟! ... چه تضمینی وجود دارد سال آینده زنده باشم و بتوانم مناجات کرده و قرآن بر سر گذارم ... از کجا معلوم وقتی پایم را از در بیرون می‌گذارم تصادف نکنم؟! ... شاید سال آینده مانند دوستم در بستر بیماری بودم ... و هزاران شاید دیگر ... چه کارها که نکرده‌ام ... چه کارها که می‌خواهم انجام دهم اما هنوز نتوانسته‌ام ... در دوره‌ای که مرگ‌های آنی زیاد شده است از کجا معلوم من نیز مجال نفس کشیدن دوباره را داشته باشم ... حسرتی عظیم تمام وجودم را فرامی‌گیرد ... ترس از تاریکی قبر ... تنهایی روز قیامت ... آتش دوزخ ... و از همه بدتر روسیاهی در مقابل خدا، پیامبر و ائمه (علیهم السلام) ... خدایا به فریادم برس من جز تو کسی را ندارم ...

به راستی اگر آنانی که امسال زیر خروارها خاک خوابیده‌اند می‌دانستند که آخرین شب قدر خود را می‌گذرانند باز هم همان‌گونه بودند؟! باز هم سستی می‌کردند و با خستگی دعا را می‌خواندند. باز لحظه لحظه صفحات دعا را مرور می‌کردند تا زودتر تمام شود و به خانه برسند و سحری خورده و بخوابند ... نه! هرگز ... باید عبرت گرفت ... باید امشب را غنیمت شمارد که شاید فردایی در کار نباشد ... .

سخنرانی شروع می‌شود ... این بار با دقتی بیش از گذشته گوش می‌دهم ... چه زیبا سخن می‌گوید ... از نماز صحیح می‌گوید ... از اینکه خدا بندگانش را دوست دارد و توقعی جز بندگی از آنان ندارد ... به راستی چهار رکعت نماز صحیح چقدر وقت از من می‌گیرد که این قدر خواندنش برایم مشکل است ... چرا هنگام خواندن نمازهایم با خود نمی‌اندیشم که شاید این نماز آخرم باشد ... آن وقت حتما رنگی دیگر خواهد داشت ... خدایا توفیق عمل صحیح نصیبم کن ... .

جوشن کبیر شروع می‌شود ... هربار برایم بسیار طولانی بود اما امسال چقدر کوتاه به نظر می‌رسد. دوست دارم بخوانم و بفهمم. چقدر نام‌های خدا زیباست. تاکنون این‌طور با دقت آن‌ها را نخوانده بودم. یا رب البیت الحرام ... یعنی می‌شود امسال تقدیرم را سفر حج قرار دهی؟! چقدر دلم پر می‌کشد برای مسجد الحرام، برای بقیع، برای قبر پیامبر ... چقدر دلتنگ شده‌ام برای نفس کشیدن در صحرای عرفات ... خدا روزی‌ام کن ... این‌بار را می‌خواهم بیایم گو اینکه آخرین بارم است ... خدایا کربلا و مشهد نصیبم کن ... عارفا بحقهم.

چراغ‌ها خاموش می‌شود ... چه زود گذشت ... قرآن‌ها را بر سر نهادیم ... اشک امانم را بریده است ... خدایا تو را به حق بهترین‌هایت قسم می‌دهم دستم را بگیر. کمکم کن باز گردم. پشیمانم ... نادمم ... جز تو پناهی ندارم ... خدایا به حق اولیای پاکت تقدیر امسالم را خوب زندگی کردن قرار ده.

تمام شد ... چراغ‌ها روشن می‌شود ... مردم پراکنده شدند ... اما من هنوز نشسته‌ام ... نمی‌خواهم بروم ... اگر در این رفتن بازگشتی نباشد چه؟! ... تا سال آینده چه خواهد شد؟ تنها خدا داند ... .

از مجلس که خارج می‌شوم حال دیگری دارم. نمی‌دانم! خوفی همراه با نوری از امید. خدایا با تو عهد می‌بندم از این پس بهتر زندگی کنم. سعی می‌کنم بهتر از قبل عبادتت کنم. بیشتر تو را بخوانم. بیش از پیش به بندگانت خدمت کنم. کینه‌ها را کنار گذارم. دوستی‌ها را تازه کنم. حق آنان که به گردنم حقی دارند ادا کنم. اسراف نکنم. راست بگویم و راست زندگی کنم ... شاید دیگر مجالی برای جبران نباشد ... خدایا کمکم کن.

و من الله التوفیق

فاضل عبدی

یک آیه ، یک حدیث

آيه شماره 82  از سوره مبارکه اسراء
  وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاء وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ وَلاَ يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إَلاَّ خَسَارًا
و ما آنچه را براى مؤمنان مايه درمان و رحمت است از قرآن نازل مى‏كنيم و[لى] ستمگران را جز زيان نمى‏افزايد

چون قرآن از جانب خدایى است كه خالق بشر و فطرتِ اوست، قوانین آن نیز با فطرت مطابق و نجات دهنده‏ى اوست. «شفاء»
آنچه از سوى خداى رحمان و رحیم باشد، رحمت است. «رحمة للمؤمنین»
چون كافران به اوامر و نواهى قرآن عمل نمى‏كنند، نزول هر دستور، جرمشان را بیشتر و خسارتشان را افزون‏تر مى‏سازد. «لایزیدالظالمین الا خساراً))

قال رسول الله ^{(صلى الله علیه و آله )} :

شَهرُ رَمَضان سَیِّدُ الشُهُورِ وَ لَیلَةُ القَدرِ سیِّدُ اللَّیالی
ماه رمضان سرور ماهها و شب قدر، سرور شب هاست.

بحار الانوار، ج 40، ص 54

حضورفرهنگیان شهرستان کواردرمراسم شب نوزدهم وشب ضربت خوردن امیرالمومنین علی (ع)

برنامه ازساعت 23 شب الی30/3 صبح درمکان مصلای 14 معصوم شهرستان کواربرگزارگردید

که برنامه های آن شامل:قرائت دعای مجیر-دعای جوشن کبیر-سخنرانی-عزاداری ودرپایان بامراسم قرآن به سربه پایان رسید.

برکات و شأن دعای جوشن کبیر

 

خداى تعالى در آسمان چهارم خانه‏اى بنا کرده که نامش بیت المعمور است؛ به آن خانه در هر روزى هفتاد هزار فرشته داخل مى‏شوند و از آن بیرون مى‏روند و دیگر به سوى آن تا روز قیامت بر نمى‏گردند و خداى عزّ و جلّ به صاحب این دعا ثواب این فرشتگان را مى‏بخشد.

وقتی انسان بخواهد کسی را به سمت خودش بخواند او را صدا می زند؛ هر انسانی که به خدا معتقد و مۆمن باشد،یا اگر هم به خدا اعتقاد محکمی نداشته باشد اما در مواقع ناراحتی و نگرانی و التهاب بالاخره یک"یا خدایی" می گوید و در حالتهای گوناگون خدا را می خواند. بنابراین دعا یعنی ای خدا گفتن و از خدا چیزی خواستن؛یکی از دعاهای پرفضیلت ماه رمضان به ویژه لیالی قدر دعای جوشن کبیر است.جوشن‌کبیر، دعایی‌ منقول‌ از پیامبر اکرم (صلی‌اللّه‌علیه‌و آله‌وسلم‌) است که حاوی‌ هزار و یک‌ نام‌ و صفت خدای‌ متعال‌ می باشد.

در روایاتی كه از معصومین به ما رسیده مکرراً این مطلب دیده می شود كه خداوند دارای 99 اسم است كه هر كسی او را به این نامها بخواند،دعایش مستجاب و هر كه آنها را شماره كند اهل بهشت است. گویا مراد از شماره کردن این نامها فقط خواندن آنها نیست بلکه درک کردن مفاهیم و تخلق یافتن به این اسماء است.

دعای جوشن کبیر در یکی از غزوات صدر اسلام از جانب جبرئیل برای پیامبر اسلام آورده شده است. این‌ دعا صد بند دارد و هر بند حاوی‌ ده‌ "اسم" از اسمای‌ خداست‌، به‌جز بند 55 که‌ یازده‌ اسم‌ باریتعالی در آن‌ آمده‌ است‌؛ بنابراین‌، درمجموع‌، این‌ دعا حاوی‌ هزار و یک‌ «اسم‌» خدای‌ متعال‌ است. در باب فضیلت خواندن این دعا چنین آمده است:

1ـ هر که این دعا را هنگام خروج از منزل بخواند،خداى تعالى عمل او را به عملهاى نیکو لاحق مى‏سازد.

2ـ حضرت رسول (صلى الله علیه و آله) فرمودند که: هیچ بنده‏اى از امّت من نیست که این دعا را در ماه مبارک رمضان سه مرتبه یا یک مرتبه بخواند مگر آنکه به تحقیق که خداى تعالى بدن او را بر آتش حرام مى‏کند و بر او بهشت واجب مى‏شود.

3ـ خداى تعالى در آسمان چهارم خانه‏اى بنا کرده که نامش بیت المعمور است؛ به آن خانه در هر روزى هفتاد هزار فرشته داخل مى‏شوند و از آن بیرون مى‏روند و دیگر به سوى آن تا روز قیامت بر نمى‏گردند و خداى عزّ و جلّ به صاحب این دعا ثواب این فرشتگان را مى‏بخشد.

4ـ کسى که این دعا را در ظرفى پاکیزه به آب باران و زعفران بنویسد و آن را بیاشامد به قدرى که نوشیدن آن را توانا باشد، خداى تعالى او را از هر دردى و هر بیمارى شفا مى‏دهد.

5ـ هر کسى که این دعا را بخواند، مثل مردن شهدا مى‏میرد. خداى تعالى براى او ثواب هفتصد هزار شهید از شهیدان صحرا را مى‏نویسد.

7ـ در شبى که شخص این دعا را بخواند خداى تعالى به او روى مى‏آورد و به سوى او نظر التفات مى‏کند و تمامی حاجتهاى دنیا و آخرت او را برآورده می سازد.

8ـ در شبى که این دعا را مى‏خواند خداى تعالى از او شرّ شیاطین و مکر ایشان را دفع مى‏کند و عملهاى او را همگى قبول مى‏کند و مال او را پاکیزه مى‏کند.

9ـ اگر کسى این دعا را در جامى به کافور و مشک بنویسد و آن را بشوید و آن را بر کفن مرده‏اى بپاشد خداى تعالى در قبر او صد هزار نور نازل مى‏سازد و ترس از منکر و نکیر را از او دفع مى‏کند و از عذاب قبر ایمن مى‏گردد و خداى تعالى به سوى او در قبر هفتاد هزار فرشته بر مى‏انگیزاند که با هر فرشته طبقى از نور باشد که آن نور را بر او مى‏پاشند و او را بر مى‏دارند و به سوى بهشت مى‏برند و به او مى‏گویند: خداى تعالى ما را امر کرده که مونس تو تا روز قیامت باشیم و خداى تعالى قبر او را گشاده مى‏گرداند چندان که چشم کار کند و براى او درى در بهشت گشوده مى‏ شود.

10ـ خدای تعالى به خواننده این دعا، به عدد هر حرف دو حوریه بهشتی مى‏بخشد. پس هر گاه از خواندن این دعا فارغ شود، خداى تعالى براى او خانه‏اى در بهشت بنا مى‏کند و او را ثواب حرفهاى تورات، انجیل، زبور و قرآن عظیم مى‏بخشد و به او مثل ثواب ابراهیم خلیل، موسى ،عیسى و رسول الله مى‏دهد.

11ـ کسى که این دعا را بخواند، خداى تعالى بر او دو فرشته موکّل مى‏کند که او را از گناهان نگاه دارند و خداى تعالى را تسبیح گویند و تنزیه کنند و او را از همه بلاها محافظت نمایند و براى او درهاى بهشت را بگشایند و بر او درهاى جهنم را ببندند و تا زمانی که زنده باشد پس او در حفظ و امان خدا خواهد بود و همچنین در نزد وفات.

( مهج الدعوات ابن طاووس ـ ترجمه طبسى، ص 363-365)

 

مضامین بلند دعای جوشن کبیر

در تلاوت قرآن خدا با ما سخن می گوید و در دعا ، ما با خدا سخن می گوییم ، دوشكل دعا وجود دارد یكی خواسته ها و نیازهای عادی مردم است و دیگری سلسله دعاهایی داریم كه از ائمه معصومین رسیده و ذخیره ای است برای ما. این دعاها در مرحله اول نقش معرفت افزایی دارد و معرفت ما را به خدا زیاد می كند، دعای جوشن كبیر دارای صد بند صفات و ویژگیهای خداست كه موجب نزدیک شدن دل به خدا می گردد؛ این دعا خیلی خالص و ناب است؛ زیرا صحبت هیچ چیز جز محبوب در آن نیست.کسانی که معرفت کافی را کسب کرده باشند می توانند به ژرفای این دعا پی ببرند.

خدا باید حلاوت ذکرش را به دل بچشاند تا انسان حال اولیاء خدا را در اسماء خداوند بفهمد و درک کندکه هر کدام از این اسماء با دل انسان چه می کند. اگر دل پاک شده و نوری از توحید بر دل تابیده باشد، وقتی این دعا را می خواند مثل شخصی است که به بوستان بزرگی رسیده که هر بخشی از این بوستان پر است از گلهای رنگارنگ که یک اسم در این اسماء تجلی دارد. توجه دقیق و عمیق به اسماء حضرت باری تعالی، به طرز عمیقی نور معرفت را در ظاهر و باطن ذاکر پراکنده می سازد. همچنین ذکر اسماء حضرت رب العالمین با آنکه در زمانهائی خاص بیشتر توصیه شده اما مقید به ایام مشخص نیست بنا بر این در همه حال با حضور قلب و فارغ از اندیشه های دنیوی می توان بر این اذکار مداومت کرد.

کلام آخر:

خوشا به نیمه شبى با خدا صفا کردن

زبان حال گشودن، زدل دعا کردن

تمام لذّت عالم نمى رسد قدرش

به یک دقیقه مناجات، با خدا کردن

بخش اخلاق و عرفان اسلامی تبیان