یوسف خیلی بزرگوار است. یک باره ده برادر را بخشید. روز فتح مکه به پیغمبر گفتند: میخواهی با ما چه کنی؟ گفت: یوسف ده برادرش را بخشید، من کل مردم مکه را بخشیدم. خاک روی سرم ریختید، سنگم زدید، دین ما رحمة للعالمین است. هیچ ربطی به این افرادی که مثل گوسفند سر انسان را میبرند هیچ ربطی ندارد. ما در نماز چند مرتبه کلمهی «رحم» میگوییم. در حمد و سوره شش بار کلمه رحم گفته میشود. یک مسلمانی که روزی شصت مرتبه میگوید: رحم، رحم، رحم، رحم، رحم، رحم! این میتواند داعشی باشد؟ هیچ کجای اینها به هیچ جای اسلام نمیخورند و ما باید مواظب باشیم که پیغمبر را درست بشناسیم. «وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلاَّ رَحْمَةً لِلْعالَمين»...

نماز به شرط وجود ولایت، ما را از فحشا و منكر باز می دارد :بعضی می گویند نماز مسجد الحرام قوی ترین نماز است ولی این نماز شاید ظاهر خوبی داشته باشد ولی باطن خوبی ندارد چراكه ولایت ندارد، پس مبهوت آن نماز نشوید و به اصل نماز توجه داشته باشید.

امام كاظم عليه السلام :در هر شب و روز از جانب خداوند عزّ و جلّ آواز دهنده اى ندا مى دهد : اى بندگان خدا! از نافرمانى خدا باز ايستيد، باز ايستيد؛ زيرا اگر به خاطر حيوانات چرنده و كودكان شيرخواره و سال خوردگان خميده پشت نبود ، چنان عذابى بر سر شما ريخته مى شد كه خرد و خمير مى شديد .الكافي : ۲/۲۷۶/۳۱

يامبر خدا صلى الله عليه و آله :بر تو باد به خاموشى بسيار كه آن موجب طرد شيطان است و در كار دينَت ياور تو .بحار الأنوار :۷۱/۲۷۹/۱۹

دستیابی به حضور قلب، مشکل، اما شدنی است!
دستیابی به حضور قلب، آوردنی نیست، باید خودش بیاید، امّا زمینهسازی برای مقدّمات آن، به دست خود انسان است. اگر کسی جدّاً اهل دل باشد و با تضرّع و زاری، حضور قلب را از خداوند طلب کند و برای دریافت آن، تلاش نماید، خداوند رحمان عنایت میکند. این نعمت، چیزی نیست که به همه بدهند. اگر کسی در نماز حضور قلب دارد، بداند که از خواص است و خداوند متعال به او لطف و عنایت ویژه دارد

درادامه مطلب<<>>>>>

یک حکایت آموزنده!
بهلول که یکی از شاگردان امام صادق«سلاماللهعلیه» بود، به خاطر شرایط زمان و جور خلفای عبّاسی و فرار از ظلم و ریاست دنیوی، خود را به دیوانگی زد. او با همان حالت و شهرت به دیوانگی، تلاش فراوانی برای تبلیغ دین و گسترش معارف اسلامی داشت.
نقل شده است که روزی بهلول از جایی رد میشد. شخصی را دید که با افتخار، مشغول ساختن مسجدی است. نزدیک آن شخص رفت و گفت: اجازه میدهید من نیز به اندازه یک خشت در ساخت این مسجد مشارکت کنم؟ آن شخص گفت: مانعی ندارد. بهلول خشتی تهیه کرد و روی آن نوشت: «مسجد بهلول»! سپس آن را بالای ورودی مسجد نصب کرد. فردا که سازنده مسجد آمد، آن خشت را دید و بسیار عصبانی شد و دستور داد آن را بردارند. سپس با تندی به بهلول گفت: من مسجد میسازم، آن وقت به نام بهلول باشد؟ بهلول جلو آمد و گفت: آیا مسجد را برای مردم میسازی یا برای خدا؟ اگر برای مردم میسازی، مسجد نیست و خانه شیطان است و اما اگر برای خدا میسازی، اسم مسجد به نام من باشد یا به نام تو، چه تفاوتی دارد؟ مگر خدا نمیداند چه کسی مسجد را ساخته است؟ اینکه تو عصبانی هستی، معلوم میشود که اینجا خانه ظلم و محلّ شیطان است!

امیرالمومنین امام علی علیه السلام فرمودند:
مردم! شما را به یادآورى مرگ، سفارش مى كنم، از مرگ كمتر غفلت كنید، چگونه مرگ را فراموش مى كنید در حالى كه او شما را فراموش نمى كند؟
و چگونه طمع مى ورزید كه به شما مهلت نمى دهد؟
مرگ گذشتگان براى عبرت شما كافى است،
آنها را به گورشان حمل كردند، بى آن كه بر مركبى سوار باشند،
آنان را در قبر فرود آوردند بى آن كه خود فرود آیند،
چنان از یاد رفتند گویا از آبادكنندگان دنیا نبودند و آخرت همواره خانه اشان بود،
آن چه را وطن خود مى دانستند از آن رمیدند، و از آنجا كه مى رمیدند، آرام گرفتند،
و چیزهایى كه با آنها مشغول بودند جدا شدند، و آنجا را كه سرانجامشان بود ضایع كردند.
اكنون نه قدرت دارند از اعمال زشت خود دورى كنند،
و نه مى توانند عمل نیكى بر نیكى هاى خود بیفزایند،
به دنیایى انس گرفتند كه مغرورشان كرد، چون به آن اطمینان داشتند سرانجام مغلوبشان نمود.
«نهج البلاغه، خطبه 188»

